Αθάνατη Ελληνίδα Μάνα

Ε,ναι λοιπόν το παραδέχομαι,αν και ντρέπομαι λιγάκι,είμαι μία απ' αυτές.Τα σικέ σχόλια των μαμάδων και γιαγιάδων μας τύπου ' όταν θα γίνεις μάνα θα με καταλάβεις...' που μας κατατρέχουν μια ζωή και στοιχειώνουν τις αναμνήσεις μας είναι πραγματικότητα.Όσο και να μην ήθελα να το πιστέψω,είναι γεγονός.Το 'νιωσα στο πετσί μου σου λέω και ανατρίχιασα.

Ο μονάκριβος μου γιος,το καμάρι μου στα εφτά του έφευγε κατασκήνωση...Ναι γέλα εσύ,αλλά όταν θα σου τύχει θυμήσου αυτές τις λίγες γραμμές.

Είναι γνωστό από αρχαιοτάτων χρόνων το δέσιμο της μάνας με το γιο της,έχουν γραφτεί χιλιάδες ποιήματα και όλοι γνωρίζουμε για το οιδιπόδειο σύμπλεγμα αλλά τέτοιο χάλι δεν το περίμενα.Η τουλάχιστον δε το φανταζόμουν ότι θα συμβεί σε μένα.

Ήρθε στη ζωή μου όταν ήμουν αρκετά ώριμη πια και κατασταλαγμένη και είχα και στο μυαλό μου 2-3 σχέδια για το πως θα τον μεγαλώσω.Ήθελα να είναι ανεξάρτητος,να μην κρέμεται από πάνω μου,να έχει άποψη και ας είναι διαφορετική από την δική μου,να μάθει να κάνει τις δουλειές του σπιτιού,για να μη με βρίζει αύριο-μεθαύριο η νύφη μου,να με σέβεται και να με αγαπάει χωρίς βέβαια να είναι μαμάκιας και πολλές άλλες σκέψεις που προσπαθούσα να τις εφαρμόζω καθημερινά και ως ένα σημείο το πετύχαινα.

Εγώ ήμουν αυτή που επέμενα να πάει στην κατασκήνωση,είναι ένα μεγάλο σχολείο έλεγα και ακόμη το πιστεύω.Κάποιοι μου έλεγαν πως είναι ακόμη μικρός,όταν όμως επισκεφτήκαμε τις εγκαταστάσεις και είδα κατασκηνωτές 5 χρονών παιδάκια,τον χώρο παράδεισο και τους ομαδάρχες που τα πρόσεχαν γλυκύτατους και περιποιητικότατους τότε σιγουρευτήκαμε για την επιλογή μας.

Ετοίμαζα τα πράγματά του και χαιρόμουν γι' αυτόν σαν μικρό παιδί,γιατί θα περνούσε αξέχαστα και θα μάθαινε πράγματα που θα τα κρατούσε μέσα του για πάντα σαν αναμνήσεις ζωής.

Σ' όλη τη διαδρομή μέσα στο αυτοκίνητο η διάθεση μου βαρούσε κόκκινο γελούσα,τραγουδούσα,χόρευα,υποσυνείδητα ήθελα να περάσω την καλή διάθεση στο γιο μου.Μετά από διαδρομή μιάμισης ώρας και απείρων καραγκιοζιλικίων προσπεράσαμε την ταμπέλα της κατασκήνωσης που μας ενημέρωνε ότι φτάνουμε σε 1.500 μέτρα.Εκεί ήταν που από κόκκινα άρχισα να τα βλέπω όλα μαύρα.Μαύρο δάκρυ έριξα που λέτε.Μαύρο και ασταμάτητο.

Αναγκάστηκα να το σταματήσω μετά κόπων και βασάνων για να μην καταλάβει τίποτα το παιδί.Τι σου είναι η ριμάδα η ψυχολογία.Άλλοτε σου δίνει φτερά και πετάς και άλλες φορές πάλι σε χαντακώνει στα Τάρταρα σε δευτερόλεπτα.Μην προσπαθήσεις να κατανοήσεις τη γυναικεία ψυχοσύνθεση φίλε άρρεν αναγνώστη θα τα φας τα μούτρα σου.Αν πάλι είσαι μαζοχιστής μην πεις ότι δεν σε προειδοποίησα.

Την υπόλοιπη μέρα μέχρι το επόμενο μεσημέρι στις 14:30 που θα του τηλεφωνούσα δεν θέλετε να σας πω πως την πέρασα γιατί θα βαρεθείτε.Η εργασιοθεραπεία θα έπρεπε να συνταγογραφείται.Είναι φάρμακο και μάλιστα απ' τα δυνατά.Και αφού σχεδόν δεν κατάλαβα πως πέρασε η μέρα κοιτάζω το ρολόι και τι να δω! 14:45 ! Μα πως πέρασε έτσι η ώρα? Έσπευσα να τηλεφωνήσω για να μην πω τσακίστηκα.

-Ναι καλησπέρα θα με συνδέσετε με το σπιτάκι 45? -Πολύ ευχαρίστως κυρία να το έκανα αλλά αυτήν την ώρα τα παιδιά έχουν δραστηριότητες,καλύτερα να πάρετε μετά τις 14:30 που θα έχουν μαζευτεί στα σπιτάκια τους.Τι είπε τώρα αυτό το νιάνιαρο,σκέφτηκα.-Γιατί τώρα τι ώρα είναι βρε κοπέλα μου? - 11:30 είναι ακόμη κυρία!Η σιγή του τηλεφώνου ήταν εκκωφαντική.Ψέλλισα ένα - ευχαριστώ πολύ και το έκλεισα.Τα χρειάστηκα κανονικά.Ένιωσα ότι τα 'χασα,ότι είμαι τουλάχιστον χαζή ή απλώς έχασα τα λογικά μου.Κοίταξα τα ρολόγια 7 φορές.Ήταν όντως 11:30.Ω ρε τι έχουν ακούσει οι υπάλληλοι της κατασκήνωσης από μισότρελες μανάδες!

Γιατί δεν φαντάζομαι να είμαι η μόνη.Είμαστε πολλές εκεί έξω που έχουμε το σύνδρομο της Ελληνίδας μάνας,γιατί περί συνδρόμου πρόκειται,που κάποιες φορές καταδυναστεύει τα παιδιά μας και άλλες τα διδάσκει την έννοια της Οικογένειας που σαν λαός την τοποθετούμε σε βάθρο πολύ ψηλά,στην κουλτούρα,στις ηθικές αξίες και στις καρδιές μας.

Υ.Γ.Αφιερωμένο στον γιόκα μου που σήμερα κλείνει τα 7.  

photo by : massmedia

Κομμάτια από γυαλί

Εκείνος ήταν χαμένος,

μέσα στα θρυμματισμένα κομμάτια του μυαλού του 

που θύμιζαν γυαλί.

Εκείνο που δεν είχε μάθει αυτή 

ήταν πως να ευχαριστιέται με τη ζωή.

Η αγάπη τους ξεθώριαζε σαν έναν παλιό πίνακα 

που σιγά σιγά του 'φευγε το χρώμα.

Κούφιες σκέψεις,τραβηγμένα λόγια,

πρόβαλλαν μέσα από ξεχασμένες αναμνήσεις του παρελθόντος.

Η μοίρα άλλα όριζε κι αυτοί 

γι 'άλλα μιλούσαν.

Και τούτη η ζωή,γλυκόπνοα κυλούσε

ενώ αυτή 

ακόμα δεν μπορούσε 

να ενώσει τα κομμάτια απ'το γυαλί.

[1993]

Το χτύπησα,το χτύπησα!!!

Ε, ναι λοιπόν η απόφαση είναι δύναμη,σε κάνει να θες να πετάξεις,νιώθεις ελεύθερος καθώς η ντοπαμίνη κυλάει στις φλέβες σου και βαράει στα κόκκινα.Γιατί έτσι ακριβώς αισθάνθηκα.
Κανα 2 χρόνια έχω που το σκέφτομαι.Θα μου πεις,τώρα?Ναι τώρα.Τώρα που το μυαλό μου(έτσι νομίζω εγώ,μη το δένεις και κόμπο)έχει δέσει,δεν είναι πια ρευστό.Σα τη μπεσαμέλ ένα πράμα...Τι να περίμενα κι άλλο?Άσε γιατί μετά από το πολύ δέσιμο μπορεί να κάνει και σβόλους...
Η απόφαση είναι δύναμη.Το studio είναι στην Τούμπα.Ένα φιλικό μοντέρνο περιβάλλον με κλασικά στοιχεία mix 'n' match και μπαρόκ άποψη.Οι ήχοι που ακούς από τα ηχεία είναι καθαρές αμερικανιές.
Από Beach Boys,μέχρι Elvis κάνουν τον ελαφροχέρη tattoo artist Miami να δημιουργεί με χαρά αριστουργήματα με άποψη.Και λέω 'άποψη' γιατί όοοχι φίλε πελάτη δεν θα κάνεις ότι θες εσύ.Θα το συζητήσουμε πρώτα.Σου ταιριάζει?Το σημείο που θα το χτυπήσεις είναι σωστό,διαφορετικό,πρωτότυπο?Το σχέδιο το θέλεις έτσι,αλλιώς ή αλλιώτικα?Θα το δοκιμάσεις πάνω σου,θα το βάλεις από δω και από κει να σου κάτσει.Γιατί άμα δεν σου κάτσει την @@μησες.Θα το κουβαλάς μια ζωή,για τέτοια είμαστε τώρα?Όχι ευχαριστώ δεν θα πάρω.Θέλω να είμαι σίγουρη.Και εσύ φαντάζομαι.
Όσον αφορά τα τάληρα,αξιοπρεπέστατα.Με σεβασμό στο περιβάλλον και στη τσέπη μας.
Τσάκω και μια φωτο που την φιλοτέχνησε ο ίδιος ο Miami και την κότσαρε πινακίδα στο μαγαζάκι.

Παράδεισος σου λέω!!!

Υ.Γ. Οι παραπάνω απόψεις είναι καθαρά προσωπικές και σε καμία μα καμία περίπτωση δεν θα΄θελα να θεωρηθούν διαφήμιση γιατί δεν πήρα χρήματα για να τις δημοσιοποιήσω αφού δεν  γνωρίζω τους ιδιοκτήτες προσωπικά.Αν βέβαια θελήσουν να γνωριστούμε και μου κάνουν και μια καλή προσφορά...το ξανασυζητάμε χε χε χε !!!

Και για να σε βάλω στο κλίμα πέξτο δυνατά

Καφές "ευφραίνει καρδίαν"

Ε ναι λοιπόν!Ο καφές κάνει καλό στην καρδιά μας.

Όοοχι με τον τρόπο που καταλάβατε παθολογικά,με τον άλλο τρόπο.

Είναι κάτι μέρες ρε παιδί μου,που σηκώνεσαι το πρωί,ανάλαφρη,με χαρά,γεμάτη όρεξη(όλως παραδόξως όχι για φαΐ ) αισιοδοξία και νιώθεις ότι μπορείς να κάνεις τα πάντα.Σηκώθηκα και εγώ που λέτε τη συνηθισμένη ώρα 7 παρά,και ενώ έπλενα τη μούρη μου,κάτι με έτρωγε μέσα μου,κάπως έπρεπε να εκμεταλλευτώ την καλή μου διάθεση.Έτσι έκανα την ¨επανάσταση της νοικοκυράς¨ !!!

 Όχι δεν βγήκα στους δρόμους με τη ρόμπα φωνάζοντας φεμινιστικά συνθήματα(ξέρω ότι κάτι τέτοιο σας ήρθε στο μυαλό)απλώς είπα να πάρω ένα day off βρε αδερφέ.

Παράτησα όλες τις δελεαστικές σκέψεις που μου 'ρχονταν στο μυαλό,μαγείρεμα,σκούπισμα,σφουγγάρισμα και τα συναφή,καθώς ντυνόμουν και επικεντρώθηκα στο τι χρώμα σκιά ταιριάζει με το λαδί μπλουζάκι μου.Το επόμενο μισάωρο με βρήκε στο σπίτι της Δωροθέας μαζί με τα κορίτσια, να πίνουμε καφεδάκι και να συζητάμε για τα φυντάνια μας,το σεξ,τις σπανακοτυρόπιτες,τον Τσίπρα και το ίντερνετ.

Ύστερα από έναν τρίωρο παρλαπιπατζίδικο οργασμό (είχαμε αιώνες να βρεθούμε) πήρα τον δρόμο της επιστροφής.Στη διαδρομή δεν περπατούσα,πετούσα.Ο ήλιος έκαιγε (μας έκανε ευτυχώς τη χάρη)κόσμος πηγαινοερχότανε,οι δρόμοι γεμάτοι,το χαμόγελο κολλημένο στο στόμα από το πρωί.

Πήγε να με επισκιάσει ελαφρώς η σκέψη ότι το παιδί θα γυρίσει από το σχολείο και δεν θα βρει φαΐ,αλλά δεν πτοήθηκα.Οι τηγανητές πατάτες με τ 'αυγά και την χωριάτικη που φάγαμε για μεσημεριανό νόμιζα ότι δεν είχα ξαναφάει καλύτερες,με δικαίωσαν πλήρως.Με τα μικρά πράγματα χαίρεσαι σ'αυτή τη ζωή.Αυτές οι μικρές στιγμές απόλαυσης που λιώνουν στο στόμα σαν καραμέλα βουτύρου...

Και η καλή διάθεση συνεχίζεται...

Υ.Γ  Ηθικό δίδαγμα : Ο καφές κάνει καλό στην υγεία.Δεν ξέρω για την άλλη,αλλά στην ψυχική μας υγεία σίγουρα κάνει καλό.

Φτιάξε μόνη σου αρώματα

Είναι πολύ εύκολο να φτιάξετε μόνες σας κάποιον συνδυασμό από αιθέρια έλαια και μ’ αυτό τον τρόπο να βάλετε τη δική σας πινελιά στο θαυμαστό κόσμο των αρωμάτων.

Παρακάτω σας προτείνουμε κάποιους συνδυασμούς ανάλογα με τη διάθεσή σας, αρκεί να θυμάστε πάντα ότι τα αιθέρια έλαια πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή:

• Για ένα γλυκό και ζεστό αποτέλεσμα, αναμείξτε τριαντάφυλλο με ylang ylang και λίγες σταγόνες από βασιλικό.
Τριαντάφυλλο: Είναι γνωστό για τις αφροδισιακές του ιδιότητες, έχει μια γλυκιά, ώριμη μυρωδιά. Χαρίζει αρμονία, ηρεμεί, εμπνέει και διεγείρει τον αισθησιασμό.
Ylang ylang: Το άρωμά του είναι λουλουδάτο, γλυκό, εξωτικό και θηλυκό. Ηρεμιστικό και κατευναστικό έλαιο που αποπνέει αίσθηση ευεξίας.
Βασιλικός: Τονωτικό αλλά παράλληλα και καταπραϋντικό, ιδανικό για αυτοσυγκέντρωση, έμπνευση και διαύγεια πνεύματος.

• Για ένα αποτέλεσμα που αποπνέει μυστήριο, αναμείξτε τριαντάφυλλο, γεράνι, γαρύφαλλο και λεβάντα.
Τριαντάφυλλο: δείτε παραπάνω.
Γεράνι: Ηρεμιστικό, χαλαρώνει τους μυς και χαρίζει ανακούφιση.
Γαρύφαλλο: Δημιουργεί μία διέγερση στην ατμόσφαιρα και ένα συναίσθημα ζεστασιάς και ασφάλειας.
Λεβάντα: Διώχνει την ένταση, μειώνει το άγχος και εναρμονίζει τις αισθήσεις.

• Για μυρωδιά που θα σας γεμίσει ενέργεια, αναμείξτε κανέλα ή πορτοκάλι με βανίλια.
Κανέλα: Το άρωμα της κανέλας είναι ζεστό και γλυκό. Δημιουργεί μια ζεστή ατμόσφαιρα και ενθαρρύνει την έμπνευση και τη δημιουργικότητα.
Πορτοκάλι: Χαλαρωτικό, καταπραϋντικό και αντικαταθλιπτικό.
Βανίλια: Δημιουργεί θαλπωρή, ζεσταίνει την ατμόσφαιρα , είναι χαλαρωτικό και αφροδισιακό.

• Για πιο αισθαντικά αποτελέσματα, αναμείξτε γιασεμί, γαρύφαλλο και σανταλόξυλο.
Γιασεμί: Καταπραϋντικό, σας φτιάχνει τη διάθεση. Αποπλανητικό, λουλουδάτο, αισθησιακό, χαλαρωτικό, ενθαρρύνει τη φαντασία και το ρομαντισμό.
Γαρύφαλλο: Δείτε παραπάνω.
Σανταλόξυλο: Έχει ένα θερμό, γλυκό, ξυλώδες και εξωτικό άρωμα. Είναι αφροδισιακό, εναρμονίζει και ζεσταίνει

πηγή:Beaute την Κυριακή